Terrorisme

De realiteit is dat dit een spooktrein is die verder dendert. Gewelddadige groepen moeten aangepakt worden, stellen sommige experts nu, maar de manier waarop je dat doet kan ook hel anders. Het in dialoog blijven, zoeken naar oplossingen, vermijden van escalatie, het zijn opties die vandaag helaas al te makkelijk worden bestempeld als naïef.
Intussen werd er onder dit motto een oorlog gestart in Irak, dat het land nog verder naar de rand van de afgrond voert. Stoere praat, een harde opstelling, geweld, die aanpak is populair bij veel politici. Daarmee de burgers een vals gevoel van veiligheid gevend.    De kern is dat de overgrote meerderheid van de wereldbevolking helemaal geen zin heeft in terroristische aanslagen, maar een gewoon leven waarbij ze in staat zijn om hun gezin te onderhouden en vrienden te hebben. 
Intussen vragen en krijgen overheden steeds verdere bevoegdheden in de strijd tegen terreur. Privacy en andere vrijheden, mensenrechten, democratische controle staan onder zware druk.

De CIA vliegt naar hartelust verdachten de wereld rond, laat hen soms martelen in dubieuze landen of doet het zelf. Europese overheden weten ervan, maar kijken weg of liegen erover. De strijd tegen terreur dreigt het vertrouwen van de burgers nog verder te ondergraven. En de tegenstellingen en spanningen te vergroten.