Milieu

Een wereldwijde erkenning dat de belasting en vervuiling van het leefmilieu en de uitputting de aarde een reëel probleem is, kwam er 15 jaar geleden met de VN-conferentie van Rio. Inmiddels vliegen ook ex-presidenten en bedrijfsleiders de wereld rond om het evangelie van ‘duurzame ontwikkeling’ te prediken.  
Dat is hard nodig. Want inmiddels ervaren miljoenen mensen aan den lijve dat economische groei zonder structurele aandacht voor natuur en milieu al snel een vergiftigd geschenk wordt. Helaas zijn het vooral mensen in ontwikkelingslanden die er het hardste mee worden geconfronteerd. Zij hebben recht op economische groei en dus ook op ‘hun’ stukje vervuiling.  Mondiale problemen als het ‘gat in de ozonlaag’ en ‘het broeikaseffect’ hebben tot het inzicht geleid dat we het allemaal van deze ene aardbol moeten hebben en dus met elkaar verbonden zijn, of tot elkaar veroordeeld zijn.         
             
De tijd van mooie verklaringen is voorbij. De wereldwijde strijd tegen de chemische stoffen (cfk’s) die de ozonlaag aantasten heeft aangetoond dat het kan. Duurzame ontwikkeling is niet alleen noodzakelijk, maar biedt ook veel kansen voor vernieuwing, onderzoek naar nieuwe technologieën en werkgelegenheid.
De vraag is of techniek alleen de milieuproblemen kan oplossen. Te vrezen valt dat een noodzakelijke mentaliteitswijziging nog onvoldoende is neergedaald. Op het meer morele vlak is het geen overbodige luxe dat meer mensen zich realiseren dat ‘de bomen niet tot in de hemel groeien’. En dat dat geen ramp hoeft te zijn. Naast bewustzijn, techniek en internationale maatregelen lijkt een eigenschap aangewezen: bescheidenheid.