Drugs

De legitimering van het verbod op en de strijd tegen illegale drugs is het beschermen van de volksgezondheid. Iedereen weet dat veel van verboden drugs als hero ïne inderdaad veel leed kunnen veroorzaken. Maar door de dageljikse praktijk van de oorlog tegen drugs wordt volgens velen meer kwaad dan goed gedaan. In veel landen worden mensenrechten op grote schaal geschonden in naam van de strijd tegen de ‘publieke vijand nummer 1’.  Het leidt tot corruptie, grote winsten voor georganiseerde misdaad en het investeren van enorme bedragen aan publieke middelen in een enorm veiligheidsapparaat dat een doel op zichzelf geworden is. 
De oorlog tegen drugs krijgt ook steeds meer tegenstanders. Zo is miljardair, speculant en filantroop George Soros een fervent tegenstander van de strijd tegen illegale drugs.De liberale Soros weet als geen ander hoe processen rond vrije marktwerking, de dynamiek van vraag en aanbod, onverbiddelijk zijn en het economische en sociale leven van landen en samenlevingen kunnen ontwrichten als ze niet worden gereguleerd.
De stuwende kracht van de illegale drugshandel waarmee naar schatting jaarlijks tussen 300 en 500 miljard dollar is gemoeid, valt eenvoudigweg niet uit te schakelen. Toch is dat wat de internationale gemeenschap tijdens de Algemene VN-vergadering tegen drugs (Ungass) in 1998 opnieuw plechtig beloofde te doen. Tegen 2008 moest een substantieel deel van de arealen cannabis, papaver en coca vernietigd zijn. In 2008 komen de VN weer samen om dit beleid te evalueren. Het valt te vrezen dat tijdens die conferentie in Wenen geen enkele regeringsdelegatie de moed zal hebben om te erkennen dat ‘de keizer geen kleren draagt’.